Het eerste wat ons opvalt als we uit het vliegtuig stappen in Christchurch is de temperatuur, brrr, frisjes! De zon is al bijna onder en dan wordt het in veel delen van Nieuw Zeeland al snel koud. Het land bestaat uit een noorder- en zuidereiland en is iets groter dan Groot-Brittannië. Er wonen echter slechts vier miljoen mensen, lekker rustig! We nemen de bus naar ons hostel, nuttigen een snelle maaltijd bij een Thaise afhaaltoko (we kunnen Azië nog niet helemaal achter ons laten) en gaan daarna lekker slapen, morgen gaan we deze stad eens rustig bekijken.

Christchurch is de grootste stad van het zuidereiland, maar met haar 300.000 inwoners voelt het als een dorp. Het is een mooie stad met in het midden een indrukwekkende kerk. Het centrum hebben we snel gezien en na wat shoppen en internetten, verkennen we 's avonds het nachtleven van Christchurch, ole! Na nog een heerlijk rustig dagje in Christchurch, gaan we maandag naar de plaats waar we onze Spaceship kunnen ophalen! Een Toyota Estima. Ons huis op wielen voor de komende maand ziet er goed uit. Een ingebouwde koeler, tweepersoonsbed, kookstel EN een DVD speler! Het eerste ritje aan de linkerkant van de weg is even wennen, maar hij rijdt super. Het is ook nog eens een automaat. Lekker makkelijk dus. Na wat boodschappen, rijden we via de 'scenic route 72' richting Peel Forest. Onze eigengemaakte lunch nuttigen we langs de weg, zij aan zij met een paar vriendelijke schapen (in Nieuw Zeeland leven veertig miljoen schapen, dus dit zullen zeker niet de eerste zijn!). Onderweg stoppen we nog bij Rakaia gorge om daarna door te rijden naar onze eindbestemming voor vandaag. Als we aankomen op de camping (de hele dag holadiejee), maken we na een potje frisbeeën wat eten klaar en gaan daarna heerlijk slapen. De camping ligt midden in Peel forest (een onwijs mooi bosgebied) en is lekker rustig. Je kunt hier ontzettend mooi wandelen, maar wij gaan voor de wat ruigere actie; raften op de Rangitata rivier. Voor vandaag is de organisatie die deze activiteit runt helaas volgeboekt, dus we boeken voor morgen. Dat geeft ons wel mooi de gelegenheid om wat wandelingen in dit gebied te doen. We hiken naar een waterval, een dikke boom en daarna weer terug naar de camping. We pakken de auto om naar het 25 kilometer verderop gelegen Geraldine te rijden, dit is de dichtstbijzijnde grotere plaats waar we kunnen pinnen en wat inkopen kunnen doen. Rijden is hier zeker geen straf, ontzettend rustig op de weg en een fantastische omgeving van heuvels, meren en weilanden met schapen of herten. Het is zomer in Nieuw Zeeland wat een heerlijk weertje met zich meebrengt en in de namiddag liggen we dan ook lekker voor onze spaceship in de zon, dit is het leven!

De volgende ochtend rijden we richting de Rangitata rivier, de beste plaats om te raften in Nieuw Zeeland. Aangezien we in ons leven toch al menig rafttripje hebben gemaakt, lijkt de eerste rapid klasse twee een eitje (voor leken; een rapid is de stroomversnelling in het water, waarvan de gradaties kunnen verschillen van 1 tot 5). Iedereen is dan ook zeer verbaasd als Christina met haar benen in de lucht de boot uitvalt. In no time ligt ze weer in de boot, maar het kost door de heftige bewegingen wat moeite om haar plaats te vinden, lachen! Na de twee grootste rapids klasse vijf volgt nog een klifsprong van tien meter hoog, waarbij Christina het voor gezien houdt. Laurens springt er vol goede moed af en heeft de grootste lol. Na het raften hebben we nog een leuke barbecue met de groep en rond vijf uur stappen we in de auto om door te rijden naar Lake Tekapo. Onderweg komen we nog een hele kudde schapen tegen die de weg oversteken en onze hele auto omringen, grappig! Lake Tekapo is een prachtig helderblauw meer en onze camping ligt vlak aan de rand, super!

Op donderochtend rijden we door naar Mount Cook. We passeren tijdens onze reis Lake Pukaki, ook weer een prachtig blauw meer met besneeuwde bergen op de achtergrond, een plaatje. We rijden richting het Aoraki Mount Cook National Park, een alpengebied met 22 pieken van meer dan 3000 meter. Mount Cook is met 3764 meter de hoogste berg van Nieuw Zeeland. We stoppen onderweg regelmatig voor mooie uitzichten op Mount Cook en de overige bergen van de alpen. We zijn er wel achter dat Nieuw Zeeland een geweldig land is voor kampeerders (vandaar dat veel Nederlanders hier ook rondrijden natuurlijk). De bezienswaardigheden/uitkijkpunten staan hier overal langs de weg netjes aangegeven en bij iedere plaats heb je wel een camping. Het stadje Mount Cook is niks anders dan een informatiecentrum omringd met hotels en chalets. Vanaf de camping wandelen we in anderhalf uur naar het Hookerlake, een gletsjermeer waar we de rotsblokken in melkachtig water voorbij zien drijven. De bergen op de achtergrond maken het plaatje af, wat een uitzicht!

Op vrijdagochtend doen we het rustig aan en we bereiden ons mentaal voor op het kajaktripje van deze middag. Gedurende een drie uur durende trip, kajakken we op het meer beneden de Mueller gletsjer. We liggen met onze kajak vlak voor het einde van de gletsjer en horen het ijs kraken en we zien stukken steen en ijs naar beneden in het water vallen, een indrukwekkend gebeuren. We kajakken nog wat rond en genieten van de rust, we zijn hier met ons groepje van vijf de enigen! Na deze geweldige gebeurtenis rijden we door naar Twizel waar we wat boodschappen doen en een pizza naar binnenschuiven. We rijden door een mooi heuvelachtig landschap, maken nog een omweg langs één van de grootste dammen van Nieuw Zeeland om vervolgens in de avondzon te arriveren bij onze verblijfplaats voor de nacht; het aan de oostkust gelegen Oamaru.

Oamaru is vooral bekend om de aanwezigheid van zowel de geeloog- als de dwergpinguïns op loopafstand van het centrum. Aan het einde van de middag lopen we richting de uitkijkpost voor de geeloogpinguïn. Het is alleen wat verder dan verwacht en als we tegen een ongelofelijk steile weg aankijken, besluiten we te gaan liften. De eerste auto is direct raak en we stappen in bij een hele aardige kiwi die ons helemaal tot de plaats van bestemming rijdt (een beetje om voor hem, maar dat geeft niet, top!). We lopen via een pad richting de uitkijkpost en kijken neer op de zee en het strand. Naast een zeehond zien we helaas nog geen pinguïns. Wel hebben we; al een nest ontdekt met jonge pinguïntjes, grappig! We verbazen ons erover dat dit nest vlakbij het pad zit, wel acht meter boven het strand. Na een half uur wachten zien we een pinguïn rollend het strand op komen. Hij waggelt richting de steile heuvel en begint met al zijn kracht aan de beklimming. De geeloogpinguïn is de meest zeldzame pinguïn ter wereld en komt alleen aan oostkust van het zuidereiland van Nieuw Zeeland voor. Na een tijdje zien we steeds meer van deze grote pinguïns de heuvelwand beklimmen, een erg indrukwekkend gezicht. Als ze hun nest opzoeken, lopen ze vlak voor ons langs en kunnen we ze van heel dichtbij bekijken, super! We lopen door naar de volgende pinguïnkolonie, de dwergpinguïns. Deze veel kleinere soortgenoot komt een paar uur later het strand op dus dat komt mooi uit. We krijgen een lift van een aardige Deutse dame. Voor het zien van deze kleine blauwe pinguïn, kopen we tickets bij het informatiecentrum. We nemen plaats op een tribune en terwijl het al een beetje donker begint te worden, zien we in de verte deze dieren in groepen richting het strand zwemmen. De blauwe pinguïn gaat individueel jagen, maar ze komen altijd terug in groepen. Wetenschappers zijn er nog steeds niet achter waarom ze dat precies doen. Het is in ieder geval geweldig om te zien hoe deze kleinste pinguïn ter wereld het strand opkomt en meteen een sprintje trekt naar zijn nest.

Op zondag rijden we door naar Dunedin, iets zuidelijker gelegen van Oamaru. Onderweg stoppen we bij de Moeraki Boulders. Deze keien zijn vrijwel perfect rond en liggen verspreid over een stuk strand van ongeveer 50 meter lengte. De keien zijn ongeveer 60 miljoen jaar geleden op de zeebodem ontstaan toen kalkzouten zich geleidelijk ophoopten rond een harde kern. Hoe dan ook; we maken een paar foto's en rijden daarna door. In Dunedin bekijken we het oude stadscentrum, eten een hapje om daarna in de bus te stappen voor een trip naar het Otago schiereiland. Onze eerste stop is bij het albatros centrum. Na een korte introductie lopen we naar buiten om deze dieren van dichtbij te bekijken. Ze vliegen hier niet altijd rond, maar wij hebben geluk. Er cirkelen wel vijf boven ons! We kijken naar de grootste soort van de albatros familie, de koningsalbatros met een spanwijdte tot wel 3.5 meter, nice! We rijden langs de kust over dit schiereiland en zien onderweg veel vogels (verrekijker in de aanslag). We eindigen op de kop van het schiereiland en op het strand staan we weer oog in oog met de geeloogpinguïn. Aan de andere kant zien we nog een groep zeehonden luieren op de stenen. Ook voor de zeehonden is het jonkie tijd, dus overal kleine zeehondjes, lief! We lopen terug naar de bus en met een mooie zonsondergang op de achtergrond rijden we in een uur terug naar Dunedin. We zoeken onze auto op en rijden in het donker richting onze volgende bestemming Te Anau. We zijn moe en willen niet te ver meer rijden en na wat zoeken hebben we een mooi plekje gevonden om te overnachten. In Nieuw Zeeland mag je overal wildkamperen, tenzij anders aangegeven. We staan nu dan ook op een picknickplek langs de weg, een aparte ervaring!

Het rondrijden in de auto, het prachtige landschap, de rust en het kamperen bevallen ons verder allemaal prima. Even geen gezeul met de grote rugzak, geen gezoek naar het volgende hostel en geen bussen, treinen of vliegtuigen. Heerlijk! We slapen die nacht weer prima en hebben al zin in de fjordlanden en Queenstown, daarover de volgende keer meer!