Denk je aan Chili, dan denk je natuurlijk aan de vreemde vorm van het land: lang en dun. Sla voor de grap de atlas eens open. Hoe krijgen ze het voorelkaar! Chili is bijna 4000 kilometer lang (dat is van Noorwegen tot Nigeria!) en gemiddeld 180 kilometer breed. Wij zijn de afgelopen tweeënhalve week van zuid naar noord Chili gereisd. Over land, over zee en een stukje door de lucht. Maar niet met het vliegtuig! Hier volgt deel één van onze belevenissen.

Het is inmiddels alweer 26 maart. Samen met een Zwitsers stel lopen we door de straten van het Argentijnse grensplaatsje Los Antiguos. Het waait, maar de ochtendzon warmt ons al lekker op. We vinden een minibusje dat ons over de grens naar Chile Chico kan brengen. De tassen worden vakkundig op het dak vastgemaakt en we nemen plaats tussen de lokalen. Als we nog geen twee minuten onderweg zijn, laat de chauffeur ons weten dat we toch niet meekunnen! Er zijn iets teveel mensen die nog meemoeten. Ah, altijd handig! Hij zet ons weer af en gaat een ander busje voor ons bellen. Ruim een half uur later rijden we richting de grens. Het is de vierde (en voorlopig laatste) keer dat we de Argentijns-Chileense grens passeren.

Na de grensformaliteiten worden we na tien minuten rijden afgezet in Chile Chico. Dit plaatsje ligt midden in Patagonië aan het één-na-grootste meer van Zuid-Amerika: Lago General Carrera. We nemen de veerboot en genieten buiten op dek van het prachtige uitzicht.
Als we aankomen in Puerto Ibañez staat ons aansluitend transport al klaar. We rijden over de Carretera Austral naar Coyhaique. Deze 'weg naar het zuiden' is de Chileense variant van de Ruta 40 in Argentinië. Het landschap is opeens ook een stuk groener en de avondzon doet de beboste heuvels en valleien prachtig oplichten. Onderweg zien we de indrukwekkende 'Cerro Castillo'. De spitsen van deze berg doen inderdaad denken aan een kasteel. In Coyhaique vinden we een hostel en we eten 's avonds gezellig met de Zwitserse Elian en Philip. Die nacht lijkt het wel of alle honden uit de stad voor onze kamerdeur staan te blaffen, dat is dan wel weer jammer.

De opvolgende twee dagen verblijven we in Coyhaique. Een gezellig stadje midden in de heuvels. Eindelijk een typisch Chileens stadje in plaats van de met toeristen gevulde stadjes in Patagonië. Zoals iedere Chileense stad heeft ook Coyhaique een Plaza de Armas. Dit is een centraal plein, vaak met bomen en een fontein. Ideaal voor het 'mensen-kijken'. We zien schoolkinderen in uniform, lunchende zakenmannen en vrouwen die gezellig in gesprek zijn. Chili is één van de meest ontwikkelde landen in Zuid-Amerika en volgens de reisgids zelfs minder corrupt dan Frankrijk en Japan. Wij geloven dat inmiddels wel. De Chilenen zijn ook erg aardig en de service overal snel en discreet. Het reizen in Chili bevalt ons goed. De bussen zijn ruim en vertrekken op tijd. We besluiten de gehele lengteas van Chili over land te gaan bereizen!

In Coyhaique komen we erachter dat het toeristenseizoen in het gebied voorbij is. In plaats van onze weg langs de Carretera Austral te vervolgen boeken we twee tickets voor de veerdienst naar Puerto Montt. Zaterdag 29 maart nemen we 's avonds om zes uur de bus naar Chacabuco. We worden netjes afgezet bij de vertrekhal van de veerboot. We hebben nog mooi de tijd om in een sjiek, maar niet eens duur restaurant te eten. Als we de vertrekhal rond tien uur inlopen zien we tot onze verbazing Elian en Philip ook zitten, gezellig! Samen met nog drie anderen lopen we naar het schip. Naast een handjevol Chilenen zijn we de enige toeristen! Als een pakketje worden we met een gigantische lift naar een hogergelegen dek gebracht. Van de enkele vrachtwagens die hier staan zijn er een paar gevuld met vee. Hmm, heerlijk geurtje! Het einde van het toeristenseizoen heeft ook z'n voordelen, in onze vierpersoonscabin hebben we elk een stapelbed voor onszelf! Na de veiligheidsinstructie in het restaurant wordt er nog een film vertoond, maar wij zijn moe en gaan slapen. Om zes uur 's nachts gaat het schip pas varen.

De volgende ochtend zitten we samen met onze medereizigers netjes om 9 uur klaar voor het ontbijt. Er lijkt alleen nog weinig actie te zijn. We komen erachter dat afgelopen nacht de klok een uur vooruit is gegaan, handig! De dag op de boot is erg relaxt. Beetje praten, lezen en muziek luisteren. Vanaf de brug zien we zelfs walvissen en dolfijnen. ´s Avonds om half 9 komen we aan in Puerto Montt. De medewerkers beginnen met lossen, maar wij brengen de nacht nog wel door op het schip. Hebben we ook voor betaald, dus makkelijke keuze! De volgende ochtend lopen we om zeven uur van het schip af. Aangezien Puerto Montt niet de meest bruisende stad van Chili is, besluiten we vandaag direct door te reizen naar Santiago. Na het ontbijt met de groep nemen we samen met Elian en Philip plaats in de bus. Na een busreis van 14 uur, komen we ´s avonds om 11 uur vermoeid aan in Santiago. In de wijk 'Londres' vlakbij het centrum van de stad vinden we een betaalbaar hotel.

De volgende dag lopen we wat door het centrum van Santiago. We zijn erg blij want de korte broek en slippers kunnen weer aan! Door ons eerdere bezoek hebben we het gevoel de stad al een beetje te kennen. We moeten wel weer even wennen aan de drukte, overal lopen mensen! We regelen een dagtour voor de volgende dag, doen een pakketje op de bus en halen kaarten voor een optreden van Underworld en Paul Oakenfold! Op een gegeven moment merkt Christina op dat de rugtas van Laurens half open staat. Laurens schrikt, daar zitten de paspoorten ook in! Snel controleren..nee, dit kan niet waar zijn, paspoorten weg! Laurens kijkt Christina aan..ze begint te lachen en zwaait met de paspoorten, 1 april! Haha, leuk hoor! Het troostbiertje op het terras bij Plaza de Armas smaakt verder prima.

Op woensdag bezoeken we Valparaiso en Viña del Mar, twee aan elkaar grenzende steden aan de kust. De eerste een oude havenstad en de andere een moderne resort-achtige strandstad. De bus brengt ons eerst naar Valparaiso. Deze stad is gebouwd op de vele heuvels rondom een grote baai. We zien er het huis (omgedoopt tot museum) van de bekende Chileense dichter Pablo Neruda. Samen met de groep, bijna allemaal Chilenen, lopen we vervolgens door de steile straten. We nemen ook een minitrein die de bewoners nog steeds gebruiken om de hele steile stukken af te leggen. Na de lunch gaan we naar Viña del Mar. Deze stad geeft inderdaad een heel ander beeld. We zien het mooie strand, maar het is helaas bewolkt vandaag. Voor slechts enkele duizenden pesos (700 pesos is 1 euro) kopen we een shirt voor Laurens en een sjaal voor Christina. Bij de volgende stop staat een originele Moai (paaseiland beeld), maar daar krijgen wij het natuurlijk niet warm van. De chocolademelk bij een restaurant verderop daarentegen... Aan het einde van de middag rijden we terug naar Santiago. Toch leuk om deze steden gezien te hebben. 's Avonds eten en borrelen we met Elian en Philip in de wijk Bellavista.

Op donderdag doen we het rustig aan, want die avond gaan we naar het optreden van Underworld en Paul Oakenfold! We nemen 's avonds na een goede pastamaaltijd de taxi naar de Santiago Arena. Als we de grote hal binnenlopen is het feest al behoorlijk gaande. De hal is helemaal gevuld en de Chilenen gaan los. Party hardy! Het lijkt wel alsof we in Nederland zijn. Er worden neonkleurige lampjes verkocht, Nokia reclame rolt langs digitale schermen EN er wordt Heineken bier verkocht. Underworld laat de Arena al flink schudden, maar Oakenfold steelt de show. Gezellig feestje!

De volgende dag gaan we naar het museum van pre-Columbiaans kunst. Klein maar interessant. We lopen daarna door een grote winkelstraat en zien een straatartiest aan het werk. Met een geschminkt gezicht haalt hij zonder te praten grappen uit met het langslopende publiek. Mensen achterna lopen en na-apen, doen alsof hij iemand de hand gaat schudden (maar dan toch de hand wegtrekken), ballonnen maken voor kinderen en die dan weer laten ontploffen, lachen! Hij heeft een enorm ruime kring van publiek om zich heen, want niemand durft dichtbij te komen. Wij nemen plaats tussen enkele andere mensen op een trapje achter de artiest. We denken veilig te zitten, maar dat blijkt toch even tegen te vallen! Hij komt op een gegeven moment voor ons staan en maakt gebaren dat Laurens moet komen. Aargh, dat was niet de bedoeling! Tot Laurens zijn plezier moet ook Christina komen. Ja, daar sta je dan met zijn tweeën! Er worden de nodige grappen gemaakt over onze lengte (en de zogenaamde kleine bijbehorende kabouter van Laurens) en vervolgens gaat hij met de ballonnen in de weer. Hij maakt eerst een zwaard en daarna een bloem. Uiteraard moet Laurens deze aan Christina schenken. Daarna worden we ten overstaande van een groot publiek door meneer de clown getrouwd. We wilden het nog vertellen, echt!

Zaterdag 5 april vertrekt onze bus naar La Serena. Een ritje van 'slechts' zeven uur. Het stadje ligt aan de kust en is wel erg rustig. We vragen ons af waar iedereen is, maar als we in de 'mall' aankomen weten we het. We denken even dat we weer in een Aziatisch warenhuis zijn beland. Modern en druk! Het vinden van een vegetarische maaltijd blijkt wel even moeilijk, maar lukt uiteindelijk.

De volgende dag vertrekken we voor een dagtour naar de Elqui Valley. Deze vallei loopt van La Serena naar het oosten richting de Andes. In een minibusje krijgen we samen met een Chileens gezin en een Duitse vrouw allerlei informatie van de gids/chauffeur. We zien een uitermate droog landschap, maar de vallei zelf heeft veel kleur vanwege de vele gewassen die er verbouwd worden. Papaya's, avocado's, sinaasappels en vooral ook de druiven die gebruikt worden voor de Chileense drank Pisco. De groene gewassen vormen een prachtig contrast met de bruine bergen op de achtergrond. We bekijken een grote dam en gaan daarna naar een Pisco fabriek. We krijgen uitleg over het brouwproces en mogen natuurlijk wat pure Pisco drinken..sterk spul hoor! We bezoeken ‘s middags het kleine plaatsje Pisco Elqui en een klein museum ter nagedachtenis aan Gabrielle Mistral, een bekende Chileense dichteres. De trip eindigt in Vicuña en we hebben nog voldoende tijd om te eten en hier even rond te lopen voordat ons avondprogramma begint.

Om tien uur stappen we in een bus die ons naar het sterren-observatiecentrum Mamalluca brengt. Noord-Chili is dankzij haar transparante lucht (330 wolkenloze dagen per jaar en nauwelijks vervuiling) de plek met de grootste concentratie astronomische observatiecentra ter wereld. Wij bezoeken een voor het publiek opengesteld centrum. Als we aankomen op de top van een heuvel en de lichten van het busje uitgaan is het even pikkedonker. We kijken omhoog en zien de sterrenhemel, wow! De gehele zuidelijke hemisfeer straalt boven ons. De maan is er niet, wat het bekijken van de sterren nog beter mogelijk maakt. Een enthousiaste sterrenkundige jongen geeft ons een zeer interessante uitleg. Hij vertelt over de sterren, de zon, sterrenbeelden, hemellichamen en kometen. Met een laserpen wijst hij de sterren en lichamen aan. Door de buiten opgestelde telescoop kunnen we de sterren van dichterbij bekijken, ongelofelijk! Voor de grote telescoop gaan we naar binnen en nemen de trap naar de koepel. Hij stelt de telescoop in en het dak begint te draaien. Hier zien we de planeten Mars en Jupiter van dichtbij. Geweldig om te zien en het is allemaal nauwelijks te bevatten. Met een nietig en verbluft gevoel rijden we rond middernacht terug naar La Serena. We vallen als een blok in slaap. De laatste etappe in Chili houden jullie van ons tegoed!