Laos, een oase van rust!
Laos is het meest relaxte land wat we tot nu toe hebben bezocht. Geen agressieve verkopers, met smog gevulde steden of razend verkeer, heerlijk! Van 1893 tot 1955 behoorde Laos tot de Franse kolonie en het is dan ook het eerste Aziatische land waar we stokbrood kunnen kopen. We komen ook verdacht veel Franse bistros tegen, Frans getinte gebouwen en natuurlijk; Franse toeristen! Laos staat tevens bekend als één van de meest gebombardeerde landen ter wereld en er wordt nog steeds met man en macht gewerkt om het land ‘bomvrij' te krijgen. Een proces dat nog jaren gaat duren en veel hinder veroorzaakt voor lokalen. Veel land kan niet worden gebruikt voor landbouw en er gebeuren nog steeds veel ongelukken doordat mensen in aanraking komen met rondzwervende bommen.

Op donderdag bekijken we de hoogtepunten van de stad. We lopen eerst naar Wat Si Saket, de oudste tempel van de stad. Mooi, maar omdat we al zoveel tempels gezien hebben zijn we er snel doorheen. We vervolgen onze weg naar Patuxai, een slechte replica van Arc de Triomphe, gebouwd ter nagedachtenis van omgebrachte Laotianen in de oorlog. We lopen nemen een songthaew naar het belangrijkste nationale monument van Laos. Pha That Luang is een enorme gouden Stoepa, welke symbool staat voor het Boeddhistische geloof en de soevereiniteit van Laos. Er mooi! 's Avonds besluiten we de Lao-massage maar eens uit te proberen. We kiezen voor de massage van een uur, maar na 30 minuten geven we aan dat het wel genoeg is, wat een slechte massage! We slapen er niet minder om en hebben nu al zin in morgen; Vang Vieng, here we come!

Op zaterdag begeven we ons na het ontbijt naar Green Discovery, het reisbureau waar we onze kajaktrip hebben geboekt. Omdat ons hotel voor de volgende dag is volgeboekt besluiten we echter terplekke om een tweedaagse trip te gaan doen waar een overnachting en het kajakken bij inzit. Dat geeft ons voor vandaag een vrije dag. De vluchten vanuit Luang Prabang naar Hanoi schijnen erg druk te zijn dus we boeken vast een vlucht die vertrekt op 18 november. Alle vluchten met Vietnam Airlines zijn al vol dus zijn we aangewezen op Lao Airlines (dat wordt spannend!). Tuben over de Nam Song is één van de meest favoriete bezigheden van toeristen in Vang Vieng, dus dat moeten we uitproberen! We huren een tube en worden met een songthaew acht kilometer stroomopwaarts bij de rivier gedropt. We springen in de tube en dobberen in het zonnetje de rivier af, toppie! Na een kilometer of vijf relaxen en spartelen door de kleine stroomversnellingen horen we wat pompende muziek verderop. Als we aankomen zien we langs de rivier uitgebreide barren met ligbedden, muziek, grote tarzanswings en veel ladingen tubers en kajakkers! We worden bij één van de tenten naar binnen gehengeld en nuttigen enkele welverdiende Beer Lao. We hebben uitzicht op de tarzanswing en dat moeten we zelf ook proberen natuurlijk! Van ruim zeven meter hoogte spring je vanaf een platform met het touw in je handen, op het hoogste punt loslaten en met een knal het water tegemoet, oh yeah! Rond een uur of vier duikt de zon zich al enigszins achter de bergen en voordat het te koud wordt, tuben we verder de rivier af. We stappen bij ons hotel uit en nadat we de tube hebben teruggebracht, eten we nog wat om daarna ons bed maar eens op te zoeken.

We ontbijten de volgende ochtend aan de Nam-Song rivier en stappen daarna in onze kajaks. Na een aantal leuke rapids en een paar uurtjes kajakken, lunchen we gezellig aan de rivier. Halverwege de middag komen de tarzanswings en barren ons alweer tegemoet. De tarzanswing is weer lachen geblazen en na een potje volleyballen, peddelen we verder richting Vang Vieng. We nemen in ons hotel een lekkere douche, eten in ons favoriete dorp en zoeken daarna vroeg ons bed op.

Het leven van een wereldreiziger is best zwaar en donderdagochtend slapen we dan ook even lekker uit. We wandelen wat door Luang Prabang, maar gezien de temperatuur besluiten we in een busje te springen die ons naar een nabijgelegen waterval brengt. Dat is tenminste de bedoeling! Een half uur na de afgesproken vertrektijd staan we nog steeds op dezelfde plaats. Er blijkt een passagier te veel zijn die ze niet kwijt kunnen. In plaats van oplossingsgericht te denken wordt er een half uur gebruikt om uit te zoeken hoe dit probleem is ontstaan (er zitten ondertussen meer dan 15 mensen te wachten in busjes zonder airco!). Uiteindelijk wordt de passagier bij een aantal anderen op schoot gezet en kunnen we toch nog naar de waterval (geduld is een schone zaak, zucht!). 25 kilometer verderop wandelen we een bosachtige omgeving in en komen langs een beeropvangcentrum en een tijger in een kooi. Het dier loopt zenuwachtig heen en weer terwijl de omstanders foto's van dit gigantische dier maken. We hebben ondertussen wel door dat Azië niet het meest diervriendelijke continent is! We bezoeken de waterval en Laurens neemt een verfrissende duik in het helderblauwe water. Op de terugweg stoppen we bij een Hmong dorpje (een van de minderheidsvolkeren in Laos). Er lopen opvallend veel kleine kinderen rond en ze verwachten dat we natuurlijk overal wat kopen. Een van de toeristen deelt leerboeken uit met veel kleurige plaatjes, een erg goed idee!

Reacties
Reacties
Klinkt inderdaad allemaal erg rustgevend! (op die trekking na)
Mooi verhaal, klinkt allemaal erg leuk!!
Prachtig weer ook volgens mij..
Ga nu snel de foto's checken!
Gr. Mathys en Christel
tjonge wat weer een fantastisch verhaal en wat zien jullie veel ,en voor ons zo"n andere wereld.
Geniet er maar van dan doen wij dat ook ,door jullie verhaal te lezen.
groeten ut,e Tille.
Ik kan me goed voorstellen, dat jullie zo langzamerhand smachten naar de koude en de regen van Nederland, heerlijk. Dus zullen we maar een poosje ruilen, al die prachtige natuur en mensen en bijzondere dingen om te doen gaat toch vervelen ...... neeee?
relaxt, relaxt!
Feli Lu! :)
Hoi Laurens en Christina,
eindelijk jullie site een keer goed bekeken; we hebben het een keer in Vietnam geprobeerd, maar het laden duurde zo lang dat we het hebben opgegeven. Sinds dinsdag zijn we (helaas) weer terug in het grijze en koude Nederland. Vooral na de supertijd die we op Phu Quoc hebben gehad, valt dat wel tegen. Gelukkig blijven we een beetje in de Azie-sferen door jullie te volgen. En leuk om onszelf terug te zien, want zelf hebben we geen foto's van het kajakken!
Benieuwd naar jullie verhalen over Vietnam!
Joyce en Anita
Bedankt mooi stukje
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}